Gebruikerslogin

Psyche & Geloof 22, 2011 - 2

Titel: Is faith delusion?
Auteur(s): Sims, A
De gedachte dat geloven ‘gekte’ is, is al heel oud. Paulus was er al het slachtoffer van. Freud stelde dat geloven een waan was. Vandaag zijn sommigen van mening dat we met wetenschap, technologie en marktmechanismen alles van de mens en zijn aspiraties kunnen verklaren en dat er niet langer plaats is voor geloof in God, geest, ‘de ander’. Spitualiteit en zingeving zijn evenwel zeer belangrijk voor onze patiënten, maar dokters, ook psychiaters, gaan er al te gemakkelijk aan voorbij. De vijandigheid die er in de vorige eeuw bestond tussen religiositeit en psychiatrie had zijn historische wortels. Echter, er is helemaal geen verschil van inzicht tussen wetenschappelijke psychiatrie en Christelijk geloof zolang de grenzen van beider domein worden erkend. Er is inmiddels overtuigend bewijs dat religiositeit en religieuze praktijken niet alleen niet schadelijk hoeven te zijn voor geestelijke gezondheid, maar juist in allerlei opzichten heilzaam kunnen zijn. Het woord ‘waan’ is een psychiatrische vakterm die vooral nauwkeurig toegepast moet worden op het omschreven mentale fenomeen van misplaatste overtuiging. Het komt voor dat patiënten zowel geloof beleven als een waan, maar geloof als zodanig is geen waan en religiositeit kan niet weggeredeneerd worden met de aanwezigheid van een of andere psychische stoornis met een waan of andere psychiatrische symptomen. In deze bijdrage wordt een aanzet gegeven om psychiatrische ziekte te kunnen onderscheiden van religieuze ervaring.
The claim that belief is ‘madness’ is very ancient: St Paul was a victim and Freud claimed belief to be ‘delusional’. For some, nowadays, science, technology and market forces are thought to explain all of human variation and aspiration and there is no place for belief in God, spirit, ‘other’. Spiritual matters of meaning and existence are very important for our patients, but doctors, including psychiatrists, have often completely overlooked them. The hostility that existed in the 20th century between religious faith and psychiatry had historical roots. However, there is no intrinsic difference of opinion between scientific psychiatry and Christian faith when the boundaries of each domain are recognised. There is now overwhelming evidence that not only is religious belief and practise not harmful towards mental health, but it is positively beneficial in many respects. ‘Delusion’ is a psychiatric word and needs to be used with precision to describe a distinct mental phenomenon of false belief. Although some mentally ill people may experience both religious belief and delusion, faith, of itself, is not delusional and religious belief cannot be explained away by the presence of any sort of mental illness, including delusion or any other psychiatric symptoms. The paper gives some suggestions for making a distinction between psychiatric morbidity and religious experience.
waan, religiositeit, spiritualiteit, religieuze ervaring, geschiedenis van de psychiatrie, psychiatrische morbiditeit,
Titel: On the borders of sanity and the neurophysiology of mystic experiences
Auteur(s): Blom, J.D.
Naar aanleiding van de presentatie van de Nederlandse vertaling van het boek Is Faith Delusion? van professor Andrew Sims wordt stilgestaan bij drie verschillende typen religieuze psychopathologie. De eerste twee typen, waarbij hetzij de inhoud, hetzij de oorzaak van psychopathologische verschijnselen op e en spiritueel of religieus vlak ligt, worden geïllustreerd aan de hand van patiënten met een islamitische achtergrond die hun klachten toeschrijven aan een djinn. Het derde type, waarbij bijzondere metafysische belevingen worden geïnterpreteerd als manifestaties van psychopathologie, wordt geïllustreerd aan de hand van de ervaringen van Plato, Descartes, Ezechiël, Hildegard von Bingen, Jeanne d’Arc, Emanuel Swedenborg en Helen Schucman. Geconcludeerd wordt dat de temporo-pariëtale cortex verantwoordelijk kan worden gehouden voor het mediëren van spirituele en religieuze ervaringen, maar dat daarmee de mogelijkheid van een metafysische bron van dergelijke ervaringen niet noodzakelijk wordt uitgesloten.
On the occasion of the presentation of the Dutch translation of the book Is Faith Delusion? by Professor Andrew Sims, three different types of religious psychopathology are assessed. The first two types, in which either the content or the cause of psychopathological phenomena lies within the realm of spirituality or religion, are illustrated by reference to patients with an Islamic background who attribute their complaints to a djinn. The third type, in which exceptional metaphysical experiences are interpreted as manifestations of psychopathology, is illustrated by means of the experiences of Plato, Descartes, Ezekiel, Hildegard of Bingen, Joan of Arc, Emanuel Swedenborg, and Helen Schucman. It is concluded that the temporo-parietal cortex may be held responsible for the mediation of spiritual and religious experiences, but that that does not necessarily rule out the possibility of a metaphysical source of such experiences.
hallucinatie, djinn, mystieke ervaring, biomedisch model, geestelijke verzorging,
Titel: Seeking ‘sacred moments’ in psychotherapy and in life
Auteur(s): Lomax, M.D., Pargament, K.I.,
In dit artikel wordt een bijzondere, krachtige ervaring tijdens een lang lopende individuele psychotherapie beschreven. Een patiënte vertelt over een ervaring die als paranormaal, heilig of anomaal geclassificeerd zou kunnen worden. Het belang van deze ervaring en van de wijze waarop daar in de therapie op is ingegaan, worden in het verdere verloop van de therapie bevestigd. De consequenties worden uitgewerkt aan de hand van vignetten vanuit een psychoanalytisch perspectief.
This paper describes a particularly powerful event in a long-term psychotherapy. A patient reports an experience which could be variously classified as sacred, paranormal, or anomalous. The importance of this event and the way in which it was handled in therapy seems confirmed by the subsequent evolution of the therapeutic work. The consequences are described by a series of vignettes from a psychoanalytic perspective.
spiritualiteit, psychotherapie, psychoanalyse, paranormaal, anomaal, heilig, internaliseren,
Titel: Ritual: the forgotten dimension in mental health
Auteur(s): Dein, S.
Ook al is er een toenemende wetenschappelijke interesse in de verhouding tussen religie, spiritualiteit en geestelijke gezondheid, er is gebrek aan onderzoek naar de betekenis van rituelen voor geestelijke gezondheid. In dit artikel onderzoekt de auteur van vier contexten de implicaties van de rituelen binnen die contexten voor de geestelijke gezondheid. Het gaat om Zwarte Amerikaanse kerkdiensten, de ‘Toronto Blessing’ onder Pinkstergelovigen, de Joodse sabbat en de shiva, het Joodse rouwritueel. Tot slot gaat de auteur in op het gebruik van rituelen in psychotherapie.
Although there has been increasing academic interest in the relationships between religion, spirituality and mental health, there is a dearth of research examining the mental health implications of ritual. In this paper I examine the mental health implications of four ritual contexts: Black American church services, the Toronto Blessing among Pentecostal Christians, the Jewish Sabbath and the Jewish mourning ritual – the shiva. The paper ends by looking at the use of ritual in psychotherapy.
religieuze ervaring, rituelen, geestelijk gezondheid,
Titel: Forgiveness and trauma: working with love, justice and power for healing
Auteur(s): Hargrave, T.D., Hammer, M.Y.,
Dit theoretische artikel met klinische toepassingen beschrijft het gebruik van vergeving als een strategie voor empowerment en herstel in de behandeling van trauma’s. De wortels van pijn worden enerzijds gezocht in de context van misbruik van liefde en vertrouwen, maar ook in dezelfde soort reacties op zulk misbruik door anderen de schuld te geven, zichzelf te beschamen, controlerend gedrag en vlucht-/chaotisch gedrag. Vervolgens wordt vergeving beschreven in de context van een hersteltherapiemodel (Hargrave & Pfitzer, 2011) en de wijze waarop de vier stappen van dit model therapeutisch ingezet kunnen worden om een balans te vinden in zaken als liefde, gerechtigheid en macht in traumatische situaties en in misbruikrelaties. Tegen de achtergrond van de huidige literatuur wordt beweerd dat vergeving als therapeutische interventie een veelbelovende benadering is die bij slachtoffers verbinding in relaties, herstel van gerechtigheid en empowerment bij trauma teweeg kan brengen.
This theoretical paper with clinical implications explores the uses of forgiveness as a strategy of empowerment and healing in the treatment of trauma. The roots of pain are examined in the context of violations of love and trustworthiness as well as the common reactivity responses to such violations of blaming others, shaming self, controlling behavior and escape/chaos behavior. In addition, forgiveness is discussed in the context of a restoration therapy model (Hargrave & Pfitzer, 2011) and how the four stations in the model can be used therapeutically to balance issues of love, justice and power in traumatic situations or relationships that have produced violations. Taken with the current literature, forgiveness holds promise as a therapeutic intervention to produce connection in relationships, restoration of justice and empowerment among trauma victims.
vergeving, misbruik, vertrouwen, contextueel, herstel,